De Belgische overheid vandaag, veel slechter dan het Nazisme 70 jaar geleden.
België is Uniek:
België Schijnt nooit aan zijn middeleeuwen te ontkomen. De misdaad, anarchie en het geweld tegen de burgers hebben zich vooral in België explosief uitgespreid, en klachten hiertegen worden door het gerecht vaak ruwweg genegeerd, of op basis van de letter der wet en procedurefouten afgewezen, of erger nog, het slachtoffer wordt van het kastje naar de muur gestuurd of zelfs illegaal en officieus vervolgd, alle correcte juristen ten spijt. België is hierin absolute koploper tot groot jolijt van het publiek buiten de grenzen.
België schijnt terug te keren in de tijd, en Paul Marchal werd tijdens heel wat maanden verhinderd en kreeg geen toegang tot informatie terwijl zijn klachten tot niets leidde. Het duurde van aan de verdwijning van Ann Marchal op 23 augustus 1995 tot de vondst van zijn lichaam op 3 september 1996, een jaar later, dat de familie in onzeker werd gelaten. Tot nu toe wijst alles erop dat Dutroux beschermd was. De manier waarin vader Marchal de openbare aandacht heeft weten te trekken is beangstigend, de pers scheen niet happig, met als resultaat dat de leraar ten einde raad de school mobiliseerde en op deze manier de bal aan het rollen bracht. Men ervaart maar al te vaak dat de pers en media sinds de bende activiteiten gemuilkorfd is.
Zullen wij vragen hoeveel de bal niet aan het rollen kunnen brengen en door de rechtspraak aan hun lot overgelaten worden. Terwijl de media niet meer zonder juridisch advies durven publiceren, met als resultaat dat zulke klachten tegen overheden of de rechtspraak verborgen blijven en vrijheid van meningsuiting een dode letter is?
Het Belgische beleid wordt vandaag gecontroleerd door politieke dynastieën, terwijl de politieke mandaten van vader op zoon overgedragen worden. Mensen, partijen of groeperingen die zich tegen de gang van zaken verzetten worden collectief gehinderd en gesaboteerd, en de politie of justitie zijn er voor hen slechts in schijn.
Maar maak je geen zorgen, men heeft rechtspraak, sociale diensten, dienstverleners, ombudsman en zo genoemde rechtspraak, en men hoort niemand klagen. Maar het is zinloos om op openbare diensten of de rechtspraak te rekenen, en het recht ontbreekt tot en met, met als resultaat dat misdaad en het geweld met een razende snelheid toenemen. Terwijl de misdaad toeneemt, verneemt men geen klacht over het ontbrekende rechtssystemen en is de pers gemuilkorfd. De misdaad zelf is jarenlang in het overheidssysteem verspreid, redelijk goed voor het oog verborgen, en zonder commentaar of weerstand.
De ziekelijke ontwikkeling kan natuurlijk slechts in een dictatuur, waar de mensen geen echte participatie hebben en de rechtspraak, en deze niet voor alle inwoners werkelijk beschikbaar zijn. De Belgische misdaad groeit als paddenstoelen, maar de gevaarlijkste vorm van terreur heeft zich in ambtenarij en de rechtspraak verspreid. Dit was mogelijk, doordat niemand op de overheid en de rechtspraak kan rekenen om dit te bestrijden.
Het eerste teken van goed geplande anarchie kwam van de zo genaamde „Roze balletten“ in de zeventiger jaren, die werden gebruikt om via chantage, illegale controle over sommige politici en hoge regeringscommissarissen te verwerven.
Tussen 1970 en 1980 merken we toenemende kritiek van het publiek en de media op de rechtspraak, terwijl ook onderzoekers en vooraanstaanden zich openlijk uitten tegen de rechtspraak en het systeem.
In 1975, was de grond van een inwoner van de gemeente Beringen, die van de gemeente met bouwverplichting werd gekocht in beslag genomen wegens niet tijdige aanvangen van de werken, die nochtans begonnen waren. Voor het hof in Hasselt werd nooit een officiële vaststelling van de inbreuk getoond, noch beschrijving of bepaling van het terrein, daar er geen inbreuk was, en daarom ook niet kon vastgesteld worden. Het hof van beroep bevestigde het eerste vonnis zonder een reden op te geven. De volledige constructie was opgezet door genoemde P. Lievesoens, advocaat van de gemeente, die blind en frauduleus zonder duidelijke motivatie door het Hof werd gevolg. De schade was voor de slachtoffers die meer dan 10 jaar op hun geld, zonder interesten moesten wachten, was rampzalig. Het openbaren der illegale veroordeling werd collectieve verhinderd, en zelfs weigert cassatie op grond van drogredenen om op te treden.
1991 Minister André Cools, werd vermoord, maar de reden werd nooit ontdekt?
1982 - 1983 - 1985 was de bende van „Nijvel“ eerste van de rij met het systematische kelderen der onderzoeken van de nieuwsverspreiding hierover.
1993 Patrick Haemers gewaagde van zijn voornemen om daags daarop voor de openbare jury zijn misdadige acties te verklaren, maar die nacht beging hij zelfmoord in gevangenis, zeiden zij, door zich te verhangen aan een radiator van slechts één meter hoog, maar de man was bijna twee meters en beschreven als de reus.
1993 zaterdag 31 juli, Koning Boudewijn van België, overleed als gevolg van hartaanval, zeiden zij.
1994 In Rwanda was er een slachting waar Tutsi’s en hun Hutu aanhangers werden waargenomen en vermoord. Maar na honderden jaren samenleving, met seksuele vrijheid van de jeugd, zich intens te hebben vermengd, konden er geen etnische Hutu of de Tutsi families meer zijn, maar kwamen die dan vandaan? De Belgische en Franse UNO militairen waren daar en keken er naar, maar handelden niet. Franse legionairs boden echter openlijk bescherming aan de extremistische moordbrigades.
1995 Vleeskeurder Karel Van Noppe werd dichtbij zijn huis omgebracht, kort na zijn rapport van hormonale fraudes aan zijn meerderen.
1996 Politie Officier Peter De Vleeschauwer werd vermoord, en het geval werd niet opgelost. Wat was hij op het spoor, en werd hij verraden, door wie of waarom?
1996 Marc Dutroux vermoorde heel wat jonge meisjes maar genoot allerlei uitzonderlijke sociale steun. Dit laatste werd nooit ernstig onderzocht.
Maar als wij het nieuws geloven, is dit land zeer vreedzaam, volkomen zonder risico’s, recht en rechtvaardigheid is er alom. Niemand klaagt en alleen wat straatcriminaliteit zou de rust verstoren. Ja, enkele zakkenrollers zijn er wel, maar die het voornamelijk op geldautomaten voorzien hebben, en de burgers zelf niet lastig vallen doch bij gelegenheid wel eens een geldtransport inpikken. Uiteindelijk zijn er meer verfijnde, lucratieve en zelfs louche doch veelal goed lonende sporten die als paddenstoelen uit de grond rijzen en zich bij dagelijkse levend en het nieuws van België aansluiten.
De misdadigheid groeit als paddenstoelen en de drugs worden verhandeld als roomijs op een hete zomerdag, terwijl wapens op elke straathoek worden aangeboden. Tegenwoordig worden Belgische Politie agenten, schijnbaar louter voor de sport en op klaarlichte dag, letterlijk op de korrel genomen en neer gekogeld. Er dook onlangs in de hoofdstad een nieuw soort sport op, dat nog in promotie is, en de naam van “Pak de Politie” mee kreeg” Of dit alles nog niet genoeg is, en om de sfeer wat op te vijzelen, hebben de zwakzinnigen van de federale overheid, die voor de Vlamingen al lang overbodig is, en hen de keel uithangt, besloten om allen die om wettelijk verblijf in België vragen, dit zonder enige controle te geven, waardoor de stroom van criminelen naar België, tot groot jolijt van die zwakzinnigen in de federale regering, wat extra aangewakkerd wordt, of wat dacht je.
Dezelfde bende zwakzinnigen in de federale regering weigert halsstarrig en frauduleus een visum voor een weeskind onder voogdij van een Vlaams gezin, en terroriseert vervolgens het gezin dat zich tegen de onwettige besluitvorming verzet, met akkoord van de voltallige federale overheid, het getroffen gezin en het weeskind, zonder enige aanwijsbare reden.
De stroom van misdadigers naar het westelijke paradijs kijkt eindeloos, gelijke aan de toenemende armoede die ons land in een moeras lijkt te verzwelgen, en de ellende voor de bevolking opdrijft.
Het gemiddelde niveau van ontwikkeling bij de jeugd zakt drastisch waardoor meer en meer jongeren aangewezen worden op een lager en aangepast scholingsniveau. Het land dat tot vandaag een goed niveau had, eens een paradijs voor technologisch vooruitgang, zinkt de hele tijd sneller en sneller in een moeras van criminaliteit, terwijl de toekomst voor de jeugd in het niets verdwijnt.
De misdaad en bestrijding ervan, putten de reserves der gemeenschap uit, terwijl criminaliteit hand in hand gaan met de top der maatschappij en regering, die geld en rijkdom na lopen, zoals zij dit ook al in de middeleeuwen deden. Jacht op fortuin en misdadigheid gaan steeds hand in hand, maar botsen op de goedkeuring der massa en zijn dus een handicap voor democratie. Maar maak je geen zorgen, de Belgische regering hoeft geen meerderheid om zich democratisch te noemen, en zij sluiten schaamteloos, en zelfs niet eens verborgen, de meerderheid van haar bevolking uit, wat men in 1958 in Rwanda ook al deed alvorens de bevolking in 1962 onafhankelijkheid te geven.
Met de stroom van migranten daalt het gemiddelde ontwikkelingsniveau van de bevolking, doch ook dit van de bezettingen der ministeries en ambtenarij, om van de verschrompelde geesten der ministers maar te zwijgen, naar een dieptepunt, alle uitzonderingen ten spijt. Het gemiddelde niveau lijkt twee duizend jaar achteruit gesteld, en men slaagt er in, net zoals de oude Romeinen, de mensen met brood en spelen stil te houden, terwijl Europa achteruit in plaats van vooruit holt.
Wij kunnen vragen hoe lang tot het eind van de Belgische dromen, en de centrale plaats in het eens zo grote Europa. Wie zal op een overheid die criminaliteit steunt en kweekt, en tot in de hoogste rangen er deel van uit maakt, willen steunen, terwijl niemand opmerking durft te maken en de media in stilzwijgen gehuld is en niets opmerkt. Moderne communicatie geeft informatie, zelfs waar georganiseerde censuur de media proberen te controleren. Het betekent ook een onomkeerbare doorbraak in de nieuwsgaring, en einde van de censuur op de media, en einde van de door overheden verborgen criminaliteit.
Het kweken van corruptie ondermijnt de Belgische overheid en zal het vertrouwen in hun politici, hun leiding en invloed in de Europese Unie uiteindelijk ontwortelen. Destabilisatie door groeiende corruptie, verlies van vertrouwen, instabiliteit en misdadigheid binnen de West Europese Unie, zal voordeel en voorsprong voor de Aziatische industrie en de economie bieden, en onze economie verder onderdrukken. Onze economie is slechts aan het begin van zijn val en het resultaat zal pas na vele jaren te zien zijn. De kleine sneeuwbal is begonnen op de bovenkant van de besneeuwde berg en zal tot een rampzalige lawine groeien, gezien een corrupt systeem niets vermag te ordenen, en door corruptie aan de criminaliteit en anarchie verbonden is. Welke dwaas zal gokken, risico nemen, of in de toekomst op België of Europa tellen. Het gebrek aan corruptie en de lage misdadigheid geven nu al grotere vooruitgang aan zuid Aziatische economie, die meer kans krijgt om de crisis en de economische depressie te overleven. Zuid Azië zal voor goede elementen en betrouwbare mensen een echte toekomst bieden, met het effect van de uitwijking van de beste krachten en kapitaal naar hun landen, een effect dat trouwens nu al miniem merkbaar is.
Elke organisatie valt of staat met het al of niet motiveren van de betrokkenen, doch motivatie begint met gepaste waardering, geen overwaardering of onderwaardering. Waardering kan niet, indien de betrokkenen geen redelijke rechten of verantwoorde vrijheden genieten, waardoor elke organisatie die de rechten der leden negeert ten dode is opgeschreven. Gedemoraliseerde leden van een maatschappij streven alleen hun belangen na, maar zijn niet bereid er meer tegenover te stellen dan zij werkelijk moeten. Dit geld voor elke organisatie, of het nu een sociale organisatie betreft, een gemeenschap of een bedrijf, mensen blijven zich niet inzetten indien hun inzet niet gewaardeerd wordt.
De Aziatische misdadigheid krijgt door vele redenen geen kans om door te breken.
1) De Aziatische Gemeenschap steunt niet op individuele behoeften en ambitie.
2) Hun regeringsorgaan is niet corrupt maar betrouwbaar.
3) Hun rechtvaardigheid is geen spel of theater, en hun rechters zijn onpartijdig.
4) Zij sluiten geen kleine misdadigers op maar straffen hen goed, en de zeer gevaarlijke misdadigers worden er terechtgesteld.
5) Aziaten genieten van hun functie in de gemeenschap, en het individuele genoegen maakt hier deel van uit.
Niet alleen is individualisme een obstakel, ook gebrekkige sociale intelligentie en visie der heersende klasse in westerse landen samen met hun onbekwaamheid om goede en stabiele regering en organisaties te structureren, verpest de westerse toekomstig ten overstaan van de vooruitgang in Oost Azië. De westerse wereld en vooral België worden uitgeput door criminaliteit, corruptie, stakingen en publieke ongenoegen, doch het meest hinderlijke van alle redenen is de onbekwaamheid om het land te leiden met de stijgende corruptie als gevolg van het controleverlies. De Belgische misdaad groeit als paddenstoelen terwijl de rechten van de bevolking met gelijke snelheid verdwijnen, maar het grootste gevaar komt door de criminaliteit en terreur door regeringskringen, hogere ambtenaren en corruptie bij Justitie. Niemand kan in dergelijk geval op zijn rechten, Justitie of overheid rekenen, in tegendeel.
Sinds de acties door de bende van „Nijvel“, in de tachtigjarige jaren, schijnt de controle van het land in de handen van een misdadige organisatie die mogelijk ook verantwoordelijk waren voor de bende-activiteiten. Deze organisatie lijkt opgezet te zijn door de hoogste kringen van het land, economische zwaargewichten of zelfs mogelijk door leden van de adel, maar zeker en te openlijk beschermd door de vertegenwoordigers van de kroon, of wat in het verleden althans hun vertegenwoordigers waren, namelijk de Procureurs des konings. Mogen wij vragen of de kroon nog enige macht heeft of hierover nog controle mag uitoefenen, of slechts als kostbaar statussymbool van het land dient?
De absolute en onbeperkte macht der hogere kringen was misschien de reden van deze bende- activiteiten, het was mogelijk zelfs de enige reden van hun activiteiten. Het totale onvermogen der ordediensten en het kelderen van het rechtssysteem tijdens hun activiteiten waren verbazend en overweldigend! De overvallen waren zeer professioneel maar doelloos en redeloos. Op klaarlichte dag werden mannen, vrouwen en kinderen voor hypermarkten zinloos neer geschoten. Na de activiteiten der bende bleek het onmogelijk om openlijk tegen willekeurig in het systeem in te gaan, en rechters konden van nu af aan, straffeloosheid fouten of ernstige inbreuken maken, terwijl de slachtoffers dit niet aan de kaak kunnen stellen en niemand in het systeem kan of durft hierin op te treden. Er kan een verband tussen de activiteit van deze bende zijn en één van de geheimen van de laatste decennia, Rwanda, en zo genoemde volkerenmoord, welke duidelijk slechts in het belang van de West Europese metallurgie en mogelijk de hoogste Belgische kringen, die 80% van de handel der mineralen uit Katanga, Kivu en Kasai in handen hebben.
(Zie ook http://oldwarrior-kipdrego.blogspot.com)
Door de jaren heeft zich een waarachtig georganiseerd terreur door regeringsambtenaren ontwikkeld, opgezet door ziekelijke machtshonger van hogere ambtenaren, die zich schaamteloos en openlijk aan de elementaire rechten van burgers vergrijpen, doch waarom? Slechts voor eigen genoegen, het schijnt waanzin te zijn maar het is de trieste werkelijkheid anno 2010.
Een Belgische man die met een vrouw van Sri Lanka getrouwd is en die bijna vijf jaar in Sri Lanka leefde, had het weeskind van haar overleden broer wettelijk onder voogdij in huis genomen. In 2008 moeten zij naar België terugkeren. Zij vroegen op basis van wettelijke rechten het visum om humanitaire reden voor het verweest nichtje onder voogdij. Het feit dat het bescherming van een kind onder wettelijke voogdij betrof, zowel erkent in Sri Lanka, met de nationaliteit van Sri Lanka, en het feit dat de voogdes juridisch met een Belgische burger getrouwd is, en er al 12 jaar mee samen woonde, was genoeg voor het wettelijke verlenen van visum om humanitaire reden, dit werd nochtans weigering zonder geldige reden of geldige verklaring. De steun die Mv. Elke Borremans, attaché van minister Melchior Wathelet voor haar frauduleuze daad van een collega adviseur op hetzelfde ministerie kreeg, als reactie op de oppositie der slachtoffers die een tegen procedure begonnen, is onvoorstelbaar. Maar niet alleen haar collega maar ook geheel systeem tot zelfs de ombudsman worden om de tuin geleid of nemen bewust deel aan het beschermen der criminaliteit van functionarissen en regeringsambtenaren. De samenwerking van dit schuim der maatschappij om het weeskind en haar voogden te dwingen om dezelfde aanvraag te herhalen, is een onoverkomelijke hindernis voor het kind en onmogelijk zonder de steun van de voogden in België. Het eist nochtans van de voogden een extra reis aan Sri Lanka met minimum een verblijf van 2 à 3 weken om de gehele aanvraag en een identiek dossier terug samen te stellen. De kosten van dergelijke pesterijen zullen vrijwel 10.000 euro benaderen. De wijze waarop dergelijke ambtenaren hun vuile spelletjes, terreur en fraude verbergen en tegen elke weerstand samenwerken, tart elke verbeelding, en heeft het beeld van een criminele bende waarbij men niet de indruk heeft dat betrokken ambtenaren „Elke Borremans en Dries Hannoulle“ aan hun proefstuk toe zijn. Hun samenwerking is duidelijk georganiseerd. Hun actie schijnt een afschuwelijk spel van krankzinnige sadisten, terwijl ambtenaren documenten vervalsen en woordbreuk hanteren om de weerstand van hun slachtoffers te breken, met medeweten van alle aangesproken diensten, incluis het secretariaat van het hof.
Hierbij is het verrassend dat elke aangesproken dienst, de zaak onderzoekt, en een andere verklaring voor de weigering weet aan te voeren, de verschillende verklaringen elkaar herhaaldelijk tegen spreken of op onmogelijkheden rusten, waardoor men de indruk krijgt dat de laagst ontwikkelden in onze maatschappij, debiele en idioten, de hoogste rangen invullen. Het verrassende is dat de voltallige overheden weten wat er gebeurt, maar niemand doet iets, wat bewijst dat de criminaliteit tegen het publiek, in regeringskringen niet alleen goed beschermd is maar op de koop toe normaal schijn te zijn. Het meest bizarre is dat iedereen dit vuil spel mee speelt, waaruit blijkt dat het hier gaat om een voorbereide strategie om de bevolking eventueel hun rechten te ontzeggen, en zelf een onbeperkte macht voor het eigen milieu te vrijwaren, waarmee we dan in vroege middeleeuwse toestanden belanden.
Schandalen rond de affaire “Marc Dutroux” hebben niets veranderd, integendeel, de beestigheden gaan verder, doch beter aan het oog onttrokken en afgeschermd voor het grote publiek, doch wie geeft er om?
De Maffia kan les bij hen nemen, en zelfs de Raad voor vreemdelingenbetwisting, onder voorzitterschap van rechter Ekka stond de beschermers, in de zitting op 25 februari 2010, onder de dekking van interpretatie naar de letter der wet, niet toe als voogden op te treden of hun voogdijkind te verdedigen. Deze Raad, die beroep tegen besluiten van buitenlandse zaken behandelt, verwierp de inbreuken van de vertegenwoordiger van Minister Melchior Wathelet niet. De voorzitster van de Raad, Mv. Ekka verwierp het verzoek der voogden door het gebruik van pseudo-legale en verfijnde argumenten en toepassing van de letter der wet, waardoor de criminaliteit en inbreuken van de betreffende attaché, Mv. Elke Borremans, werd gesteund, en de slachtoffers niet op recht of rechtvaardigheid kunnen rekenen.
De rechtspraak en dienaren der wet zijn er om waar de maatschappij niet op natuurlijke eerbied van de rechten van het individu of de gemeenschap kan tellen op te treden, wat betekend dat deze organen slechts gebruikt mogen worden naar de zin en de betekenis van de rechtspraak en het recht, voor de bescherming van het individu en de gemeenschap, tegen misbruiken en misdaad. Dit schijnen heel wat rechters zoals Mss. Ekka bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet te begrijpen.
In besluitvorming en vonnis van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verklaart het hof onder voorzitterschap van Mv. Ekka:
1. Nuttige feiten ter beoordeling van de zaak.
1.1 Op 24 augustus 2009 diende Irangani S.M. in haar hoedanigheid van voogd bij de diplomatieke post in Sri Lanka een visumaanvraag voor lang verblijf, type D in namens Dilini Rukmini S.M.
1.2 De gemachtigde van de staatssecretaris voor migratie en asielbeleid nam op 26 november 2009 een beslissing tot weigering tot afgifte van een visum gezinshereniging.
(Nochtans, door niemand werd gezinshereniging gevraagd, zouden de rechters en secretaresses by de overheid kunnen lezen, maar in België op de dienst van de mindere van Minister Melchior Wathelet is dit voor vrouwelijke rechters en secretaresses blijkbaar overtollige.)
Opvallend in het voorgaande is dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zelf in haar besluitvorming melding maakt van de voogdij, waardoor het recht van optreden door de in België wonende tante, als voogdes wordt bevestigd. De rechtbank bevestigd hierdoor ook dat er van gezinshereniging geen sprake was, doch wel van voogdij, wat een humanitaire rede inhoudt, en bevestigd indirect dat de weigering voor gezinshereniging nooit gevraagd of rede kon zijn, en de weigering geen wettige grond had. Ook het feit dat in visum weigering de opmerking stond dat de aanvraagster het recht heeft visum om humanitaire reden aan te vragen, is meer dan bizar, en bewijst in feiten absolute onbekwaamheid of kwaadaardig opzet der betrokken ambtenaren, met inbegrip van de voorzitster Mv Ekka. We kunnen ons afvragen waarom dergelijke idioten de functie van voorzit(s)ter van een rechtbank bekleden, en daarmee de faam der rechtspraak op de helling zetten? Het is wel zo dat dergelijke vonnissen het recht der bevolking ondermijnen, steunende op de letter van de wet en de beperkingen der bevoegdheden naar de letter der wet, terwijl net hierdoor de gemeenschap niet beschermt maar geschaad wordt, doch dit is niet het doel der rechtspraak, integendeel.
Wij moeten begrijpen dat de misdaad, extremisme of om het even welk asociaal gedrag zich slechts kan ontwikkelt en vestigen, waar de maatschappij, de overheden en de rechtspraak dit tolereren of steunen. Waar de misdaad bloeit en als paddenstoelen groeit, is dit slechts mogelijk met directe of indirecte steun van de hoogste organismen van de gemeenschap. Het toenemen van misdadige activiteiten kan daarom slechts betekenen dat de top van de betrokken gemeenschap een sociaal breekpunt heeft bereikt, zelf de oorzaak der criminaliteit is of er door wordt gestuurd en gecontroleerd. Ze waren degelijk op de hoogte van de juiste toedracht en werden geïnformeerd dat de aanvraag een het een weesmeisje betrof dat aan haar lot was overgelaten, en gedurende 5 jaar onder bescherming bij haar voogdes in Sri Lanka verbleef welke laatste door omstandigheden naar België terug moest keren.
Het uitblijven van massale protesten, kan vele dingen betekenen, ofwel stilzwijgende goedkeuring, een extreme of gewelddadige onderdrukking of een linke manipulatie van die massa.
Dergelijke actie van hoogste ambtenaren van een ministerie geeft het alarmerende beeld van ministeries die door krankzinnige die hunkeren naar macht, worden bezet. Een weerspiegeling van de misdadige aanhang van het Nazisme onder de Tweede Wereld Oorlog, met het onderscheid dat Nazisme, ondanks verschrikkingen en geweld, een uit de hand gelopen reactie was, om de mensen tegen uitbuiting en onrecht te beschermen, welk nog gedeeltelijk in hun opzet slaagde. De terreur van het Nazi regime kunnen wij niet ontkennen doch de Belgische overheid lijkt hen te overtreffen, zij het dat hun wandaden goed gecamoufleerd worden, terwijl men de misdaad tegen de burger door laks beleid handhaaft en aanwakkert. Van efficiënte aanpak is zeker geen sprake, in tegendeel. Staatshotel's zijn overbezet met vooral kruimeldieven en zakkenrollers. Net zoals de hotels voor asielzoekers en vermeende vluchtelingen. Men zal zich afvragen of sadistische topambtenaren van buitenlandse zaken genoegen krijgen in terroriseren van burgers en weeskinderen, terwijl ze papieren en toegang tot het land op een ziekelijk onverantwoorde manier aan onbekenden verlenen?
Mv. Borremans, attaché van Minister Wathelet is 70 jaar te laat voor een passend baantje als beul in een Nazi kamp. Sommige ministeries van België schijnen door uiterst gevaarlijke en dwaze mensen te worden bemand, doch er zullen in het parlement hopelijk nog enkele brave zielen ronddolen.
Het is de werkelijkheid doch ook schande, slechts enkele gekken vernietigen het imago van de gehele maatschappij en de ambtenarij, ondanks de velen die de mensen en de gemeenschap op een correcte manier dienen.
Dergelijke verschrikkingen zetten een zware hypotheek op het familieleven van getroffen burgers. De voornoemde pleeggezin waarvan het pleegkind belet wordt het land te betreden heeft naast het pleegkind dat een dochter van de overleden broer van de vrouw is, nog twee zeer jonge kinderen die het pleegkind en nichtje, als hun oudere zuster beschouwen.
Het jongste kind had het pleegkind van aan zijn geboorte, als de oudere zus ervaren, die na schooltijd voor hem en het huishouden mee zorgde. Ondanks onweerlegbare bewijzen kregen de voogden geen recht of gehoor, waardoor we ons moeten afvragen hoe ver de macht van de fraudeurs en criminele in het gevolg van verantwoordelijke Minister voor migratie en asielbeleid Melchior Wathelet Junior reikt.
De voogden legden klacht neer tegen Buitenlandse zaken, maar de voltallige Belgische federale overheid lijkt goed georganiseerd en gecoördineerd, alles in het werk te stellen om dergelijke misdadige praktijk te steunen en te beschermen, terwijl men systematisch alle kanalen naar het recht der burgers afsluit.
Waar, maar een schande, slechts enkele dwazen vernietigen het beeld van de ambtenarij en gemeenschap, ondanks de velen die de mensen en de gemeenschap op een juiste manier dienen.
De tante-voogdes en haar nichtje, het voogdijkind, behoren tot nakomelingen der vroeg Maleisische migraties naar Sri Lanka, die net zoals het grootste deel van het Oosten Aziaten, geen duidelijk en bewust vermogen hebben om geweld te plegen of er zich tegen te beschermen. Dit is ook reden waardoor het grootste deel der Oost Aziaten in westerse landen zich nauwelijks in het openbaar leven mengen en een voorzichtige afstand bewaren. Ook de verwanten van de voogdes behoren deels tot de solitairen, net zoals het pleegkind en weeskind dat haar vader verloor, die onder druk en agressie van zijn vrouw en schoonfamilie die rond hen woonden, bezweek en zich van het leven benam. Solitairen die niet aan durende stress of agressie kunnen ontsnappen vluchten in het gebruik van alcohol, drugs, (opium succes in China) of vluchten weg van de agressieve of stresserende omgeving. Als zij niet aan dergelijke omstandigheden kunnen ontsnappen, gaan zij zelfmoord als uiteindelijke vlucht voor stress en geweld gebruiken. Het pleegkind verblijft door omstandigheid en in afwachting van de reis naar de pleegouders in België, in het milieu van haar biologische moeder met als resultaat dat zij wordt geconfronteerd met de constante agressie eigen aan het milieu. Haar plaatsing onder bescherming van haar tante, die intussen in België leeft, was een gevolg van de wens van haar vader om zijn dochter te beschermen, weg van agressie van het eigen milieu en met de expliciete goedkeuring van de moeder van het kind, die begreep dat dit nodig was, daar het kind zich in het eigen milieu onhandelbaar opstelde, een probleem dat zich bij haar tante niet manifesteerde. De huidige omstandigheden wekt bij de voogdes de vrees dat haar pleegkind, één dezer dagen haar weerstand zal verliezen, met vreselijk onvermijdelijk effect dat er aan verbonden is.
De conclusie:
De verantwoordelijken op buitenlandse zaken in Brussel hebben doelbewust en illegaal het recht tot visum geweigerd.
Het visumaanvraag werd goedgekeurd na controle door het consulaat in Colombo, betekent dat zij de wet van het land onder ogen zien en de wettigheid van het document bevestigen.
Mss. Borremans de attaché van Melchior Wathelet Jr. geweigerde vraag voor familiehereniging, maar dergelijke vraag kon niet door de consulaire diensten in Sri Lanka of India worden goedgekeurd of worden voorgesteld, en werd ook nooit door de aanvragers gedaan.
Er is opgaande of neergaande geen lineaire oorsprong, wat erop wijst dat familiehereniging geen optie voor het consulaat in Colombo van New Delhi kon zijn en die vraag dus uitgesloten is.
Het kleine meisje verloor haar vader verscheidene jaren geleden en is dus wees en leeft al 5 jaar met haar tante, voogdes in Sri Lanka samen met haar Belgische oom die op pensioen is.
Een minderjarig pleegkind en wees heeft geen bevoegdheid om een wettelijk visumverzoek in te dienen, wat betekend dat ofwel de ouder of een wettige voogd de aanvraag moet doen. De tante kon echter zonder wettelijk bewijs van voogdij geen aanvraag voorleggen of indienen, of in ontbreken van de bevestiging voor het Belgische Consul van haar voogdij de stukken invullen en ondertekenen.
Gezien de aanvraag een minderjarig weeskind betrof was er geen wettelijk verzoek mogelijk zonder controle en goedkeuring, van de wettigheid van de volwassen aanvrager, zijnde de voogd.
Een familielid dat tante is kon geen aanvraag doen en ondertekenen zonder bewijs van voogdij.
Dat betekent dat een wettige goedkeuring van de dienst in Colombo aan de dienst van New Delhi werd overgemaakt welke dit bewijs aan buitenlandse zaken in Brussel moest doorgeven.
Het is opvallend dat in geen enkel document of repliek van de dienst vreemdelingen zaken in Brussel, de opmerking maakt dat de documenten niet door een bevoegde persoon werden ondertekend.
Dit bewijst dat zij hierover geen dispuut was en men dus aannam dat de documenten die getekend waren door de voogdes dus voor hen in orde waren, anders konden de documenten niet in Brussel zijn toegekomen, doch voogdij hoort onder visum om Humanitair reden.
Op het document van weigering staat de vermelding van Mv. Borremans dat het de aanvrager vrij staat een visum om humanitaire reden aan te vragen. De documenten zijn echter getekend door de voogdes, wat een humanitaire reden inhoudt, terwijl op de aanvraag, door de voogdes getekend, de voogdij herhaaldelijk als rede wordt opgegeven.
Minister Wathelet zou er goed aan doen medewerkers aan te werven, die minstens de lagere school met vrucht achter zich lieten en kunnen lezen.
Men kan hier slechts uit besluiten dat er grillig en corrupt werd opgetreden, terwijl er duidelijk door een hogere ambtenaar misbruik wordt gepleegd van haar macht en positie, om persoonlijke grillen op anderen, doch zonder duidelijke reden, uit te werken.
Betwisting werd door de Raad voor vreemdelingen betwistingen geweigerd, daar beroep niet door het, intussen volgens Belgische wetten, meerderjarige voogdijkind werd ingediend.
(Het kind dat nog school loopt staat nog steeds onder de voogdij van haar in België levende tante)
Alle aangesprokenen onderzoeken de zaak, doch komen telkens wanneer de voogden de reden weerleggen met andere redenen voor de pinnen.
1) Eerst spreek men van het onvermogen tot gezinshereniging daar het om geen familielid in rechte lijn gaat.
2) Vervolgens beweert men dat er geen bevoegdheid was voor voogdes, om het beroep te betekenen, daar het kind intussen meerderjarig werd, naar onze wetten.
3) Vervolgens betwist men de voogdij, wat men nochtans niet kan, daar alle documenten al door twee opeenvolgende consulaten werd nagezien, en beidde de wettigheid der ondertekening door de tante goedkeurde.
4) Gelukkig is er een federale ombudsman die voor hen klaar stond dachten de gedupeerden dan toch, maar dat was buiten de waard gerekend, de ombudsman staat onder de bevoegdheid van de overheid en beschermt dus haar werkgever, en niet het volk, of wat dachten ze wel.
5) De ombudsman kwam echter met het sprookje dat de consulaire dienst een zeer onvolledig dossier had ingediend, wat dus aan die dienst lag en waarvoor de betrokkenen de aanvraag moest hernemen, trouwens de lijst van door aanvragers aangeboden documenten was ook ontoereikend en onvolledig (doch wel en correct in overeenkomst met de opgave van de overheid zelf)
Tot slot, elk tussen onderzoek geeft een andere reden, doch vergeten alle te melden dat geen dossier door twee opeenvolgende consulaire controles kan, zonder dat de correctheid van het dossier werd getoetst.
Het voogdijkind dat als gevolg der weigering op de eigen verwanten langst moederskant terug moest vallen, wordt geconfronteerd met geweld en gedwongen de middelen voor school onderhoud en kleding af te staan en te gaan werken in plaats van school te lopen. De huidige toestand en de angst van de voogdes om haar nichtje voor wie zij instaat te verliezen in onvoorstelbaar en haar gezin dreigt er aan ten onder te gaan.
Goed gestructureerde controle over de media, waardoor nieuwsdiensten geen publicaties meer riskeren zonder juridisch advies, beletten het uitbrengen van wantoestanden van ambtenaren of overheden en justitie. Het is echter duidelijk dat ziekelijk terreur door hogere ambtenaren door de voltallige regering ondersteund wordt, en waardoor we dus kunnen veronderstellen dat België door gevaarlijke zwakzinnige wordt bestuurd.
België is voor vele Belgen niet meer het land dat zij eens koesterde.
Het lijkt absurd, doch we mogen ons afvragen wie de ministers Melchior Wathelet junior en zijn vader Melchior Wathelet senior wel zijn.
De vader sloeg als een slecht figuur met zijn Twijfelachtige rol in de Dutroux affaire, doch hij weigerde ook op te treden, onder de mom van scheiding der machten, op het ogenblik dat hij geïnformeerd werd over fraude door rechters of bij gerechtshoven.
De zoon komt slag op keer in het nieuws door schandalen en fraudes tot zelfs schriftvervalsingen terwijl zijn diensten de wetten en internationale rechten van de mens overtreden.
Niemand schijn hiertegen iets te vermogen, terwijl we dienen te begrijpen dat illegaliteit aan de top zoals in onze maatschappij, overgedragen van vader op zoon, overal ter wereld leidde tot uitbreiding van de illegaliteit en criminaliteit, terwijl uiteindelijk de rekening aan het publiek en jan met de pet wordt geboden, en de bevolking hiervoor opdraait, wat op het ogenblik in België al goed merkbaar is.
We kunnen ons afvragen wie vader en zoon Melchior Wathelet wel zijn, en wat er achter hun imago van minister wel schuilt, of is er echt niets aan de hand, en dit slechts een foutief vermoeden, doch er zijn vele elementen die vragen oproepen en slechte vermoedens doen rijzen.
Dag na dag groeit de straatcriminaliteit en corruptie, terwijl het aantal slachtoffers in ijltempo stijgt. Met haast een regelmaat van een klok worden politiemensen onder vuur genomen of neer geschoten, terwijl criminelen voortdurend ruwer en brutaler te werk gaan en steden met de dag onveiliger worden.
Heeft België nog een toekomst? De Belgische toekomst is zeker twijfelachtig, als altijd dezelfde politieke clans aan het woord blijven, terwijl gevestigde politici herhaaldelijk faalde en het land met de dag verder naar de middeleeuwen afglijdt.
We geloven dat we welvaart hebben, doch dan wel ten koste van bloed zweet en tranen, terwijl de arme drommel in de derde wereld slechts werkt tot de ouderdom van 45 à 55 en zijn vrouw thuisblijft voor het kroost en het huishouden, naar de T.V. kijkend, zich vergapen aan overvloed, luxe en welstand van de westerse landen die men toont, zonder enige nota van de realiteit of het westers koppel waarvan man en vrouw, beiden tot 40 uur per week werkende, onder hoge stress, en een mensonwaardig tempo.
De arme drommel in een derdewereldland werkt vaak slechts als hij wil en lust heeft, neemt vrij als hij er lust toe heeft, en gelooft dat het in het westen er net zo aan toe gaat, terwijl vele onder hen alles op alles zetten om in het westen te geraken, het paradijs zoals zij het althans zien en geloven.
Geloven we nog in de toekomst en de huidige politici, die ons een toekomst voorhouden voor de werknemer met pensioen slecht na hun 70ste, terwijl criminele politici als Melchior Whatelet Jr. de grenzen openstelt voor illegalen zonder enige degelijke controle of beperking, en zelfs schriftvervalsing toestaat om hen in ons land te houden. Dezelfde minister die de deur dicht houdt voor een legaal visum voor een weeskind onder voogdij van een Vlaams gezin, wetend dat het betrokken kind hierdoor aan zijn noodlot wordt overgelaten.
Mogen we vragen wie gelooft er nog in dergelijke politici en de toekomst van dit land, terwijl deze criminelen het zweet, bloed en tranen, van ons volk verpatsen om parasieten en avonturiers illegaal en zonder enig bewijs van betrouwbaarheid of goodwill onwettig in ons land binnen te loodsen?
We mogen degene die ons land vervoegen, om met ons volwaardig te werken aan de toekomst en te delen in alle zorgen, niet met parasieten gelijkstellen, doch welkom heten en laten deelnemen in onze maatschappij.
Pesterijen op enkelingen konden tot nog toe niet tot reactie of verdediging der gedupeerde uitgroeien, en dergelijke pesterijen groeien uit tot een verschrikkelijke nachtmerrie der slachtoffers, doch dergelijke wantoestanden blijven voor het publiek verborgen.
BEDENKINGEN
Het voorgaande biedt het ontegensprekelijke bewijs dat de voltallige Belgische overheid in de criminaliteit of wel betrokken is ofwel dit door hun stil zwijgen ondersteunen, doch de moord op André Cools wekt het vermoeden dat ook de politicus die zich verzet uit de weg wordt geruimd.
In het geval van Dutroux, De Bende van NIjvel, Haemers, De Vleeshouwer en andere grove fouten of overtredingen van gerechtshoven, is het opvallend dat er geen klachten hierover worden onderzocht, terwijl uit intense onderzoeken blijkt dat degene die tocht tracht klacht neer te leggen, zelf illegaal vervolgd en geterroriseerd wordt, en in ingeval van tegenslagen op geen rechten kan rekenen, zo de persoon al niet in stilte wordt omgebracht en aan het lijstje van onopgeloste moorden wordt toegevoegd.
Tot overmaat van ramp vangen vele van dergelijke Criminele activiteiten aan als onbenullige, doch uit de hand gelopen, grillen en nukken, van mensen die bij gebrek aan inzicht of intelligentie, de draagwijdte van hun daden, niet weten in te schatten, en die niet in staat zijn door hetzelfde gebrek aan intelligentie en persoonlijkheid, de eigen fouten te corrigeren.
Eveneens opvallen dat de pers geen opmerkingen meer maakt op het falen van het systeem. Men kan haast met zekerheid aannemen dat vele in België achter de schermen voortdurend geterroriseerd worden, totdat zij alle pogingen opgeven, zo niet wordt hun hele leven en privé-leven verpest. Het is dan ook de vraag hoeveel onopgeloste moorden hiermee in verband liggen of dergelijke criminaliteit moeten verbergen.
O.K., laten wat eens kijken wat wij hebben:
1970 Roze balletten moeten ambtenaren, rechters, hoge verantwoordelijken van justitie en ministers chanteren om zich bij de vuile plannen van sommige niet nader bekende hogere mensen in het Systeem aan te sluiten.
1981 André Cools is misschien niet de man om zijn mond te houden, en misschien niet akkoord met de gang van zaken, wordt hij daarom vermoord?
1982 Is de bende van Nijvel hun actie begonnen om het gehele systeem te storen, waardoor men de volledige controle van alle organismen van de overheid kan verifiëren, het zou best iets dergelijks kunnen zijn.
1993 Koning Boudewijn van België bezwijkt aan een hartaanval.
1993 Patrick Haemers zou zelfmoord gepleegd hebben in de gevangenis net nadat hij besloot om de dag daarop zijn geheimen aan de publiek jury te openbaren!
1994 Rwanda moet het tegen extremistische bendes op nemen die proberen de weg naar volledige onafhankelijkheid te blokkeren.
1996 de Politie ambtenaar Peter De Vleeschauwer wordt tijdens zijn dienst vermoord maar er zijn geen sporen, en er zouden collega’s van de politie betrokken zijn.
1996 Marc Dutroux wordt gearresteerd voor moord op verscheidene kinderen, maar duidelijk beschermd, maar door wie?
2008 - 2010 schandalen rond de federale overheden nemen zienderogen toe, maar de media roert zich niet en zwijgt over dat wat vele zien.
Wij moeten vragen waarom? Maar zullen wij een veronderstelling maken! O.K. wij veronderstellen slechts, maar deze veronderstelling zou werkelijkheid kunnen zijn.
Vanaf het begin was één ding duidelijk, sommigen willen meer macht, doch zonder controle over hun activiteiten, uiteraard gaat het niet om Jan met de pet, helemaal niet. Wij moeten hen in stabiele financiële cirkels zoeken, die regelmatige financiële middelen voor grootse projecten ter beschikking hebben, waarbij we kunnen denken aan hoge industriële middens of de oude adel.
In onze moderne tijden en onze moderne media, samen met het redelijke onderwijs van de massa van mensen is het moeilijk om alles voor het publiek te verbergen.
Zij hebben voor het risico door media en publiciteit, of vervolgingen via de rechtspraak en wetgeving dergelijke pistes systematisch af te sluiten. Om hun structuur tegen defecten te beschermen moeten zij een testcase uitvoeren, en gebruiken hiervoor de bende van Nijvel.
Als iemand een reële bedreiging voor het plan wordt, en al te veel van het project af weet doch niet mee in wil stijgen is men verplicht deze uit de weg te ruimen, ongeacht wie het is, of het nu een Minister, een huurling, een rechter of hetzij eender wie. Het doel is niet alleen onbeperkte macht, doch ook acties ongeacht waar of hoe. Indien we echter aan industriëlen denken kunnen we niet anders dan denken aan de aandelen in de exploitaties van de mijnen van Kivoe, Kasaï en Katanga.
De persoon die wij nu zoeken is de nette burger die aan zijn bureau zijn boeken en financiën controleert, doch niet geïnteresseerd is hoe het komt dat de aandelen dalen of stijgen, nee alleen de waarde der aandelen tellen, en wat en hoe het komt of wat het kost om winsten te maken is bijzaak. Hij maakt zich zeker nergens vuil aan, ook degene die voor hem de klus klaren interesseren hem nauwelijks, alleen het geld telt. Als er mensen voor sterven dan is het de onvermijdelijke tol voor het goede doel, en trouwens ze sterven anders ook wel, net als iedereen. Hij verlaat zijn kantoor om zich in het publiek te vertonen als een geëerd en gerespecteerde burger.
Onder dergelijke omstandigheden mogen we aannemen dat groeiende criminaliteit en misbruiken door leden van het parlement, de overheid en de hoge ambtenarij zonder enige mogelijke weerstand doch gedwongen aanvaard moeten worden, en dit door allen die met het overheidsbootje mee willen.
Trek een rode lijn van roze balletten tot vandaag en vele dingen zijn redelijke duidelijk en logisch. Dergelijk resultaat is zou niet alleen alles kunnen verklaren, doch zou niet alleen een duidelijk maar ook vuil beeld geven gekoppeld aan een immense hoge hypotheek op de toekomst van onze jeugd.
Maar dit was al bij al slechts een veronderstelling, wel is waar passend in het kader doch slechts een gissing die we hopelijk mogen uitsluiten, hopelijk doch niet zeker.
HET ZOU NATUURLIJK KUNNEN ZIJN? HET ZOU KUNNEN ZIJN! MAAR NIEMAND WEET HET, TERWIJL NIEMAND HET ONDERWERP OP DEZE MANIER ONDERZOCHT OF BENADERD HEEFT!
MAG ER ECHTER IEMAND ERNSTIG ONDERZOEK DOEN? IK VERONDERSTEL VAN NIET!
België is nochtans uniek: let goed op, nooit hoort men spreken of melding van grove fouten bij de rechtspraak. We worden wel is waar geconfronteerd met rechtspraak volgens de Sharia, die in Arabische landen vaak naar patriarchale normen wordt toegepast, in noord Afrika veelal neutraal ten over staan van de sekse, doch ten zuiden van de woestijn niet zelden matriarchaal, met een uitzonderlijk respect en waardering voor de vrouw, vooral onder zogenaamde islamitische Hamieten. Bij de zwarte volkeren meer zuidelijk zien we dan weer meer neutrale benadering op het vlak van onderscheid der sekse.
Per slot kunnen we vooral vragen stellen wat betreft de rechten van vooral de vrouw in de Arabische wereld, doch hier maakt de jood een duidelijke uitzondering door de vrouw zeer uitzonderlijk te waarderen, terwijl ze wettelijk en naar hun geloof en traditie geen rechten heeft.
De rechtspraak komt in het westen wel in vraag, en zeer uitzonderlijk wel in België, dat door zijn turbulenties in de rechtspraak een uitschieter is die herhaaldelijk in het verleden de wereld verbaasde door hun rechterlijke capriolen en doofpot manoeuvres.
Zowel de affaire van de bende activiteiten onder de gemeenschappelijke noemer van “bende van Nijvel” en de openlijke en opvallende sabotage van onderzoeken door de hoogste gerechtelijke organen, als de daaropvolgende capriolen rond de affaire Dutroux, lokte in juridische kringen in de derdewereldlanden en buiten België heel wat hilariteit uit. Een vriend en jurist in een derdewereldland maakte de schampere opmerking dat de warboel in België volgens hem normaal was, gezien men er zoveel wetten fabriceerde aan de lopende band, dat er toch niemand meer uit wijs zou worden. Hij begreep echter niet waarom men zoveel wetten vervaardigd in een zogenaamd modern en beschaafd land. Zij hanteren in feiten slechts twee basis regels, eerste het belang en de bescherming van de gemeenschap, en daarna dat van het individu, en dat vul je op een rechtvaardige en logische wijze in. Zijn totale bibliotheek bestond uit een wetboek, zo omvangrijk als een schoolschrift, met de basis overeenkomsten die overal werden aanvaard, de rest is logisch zorgen dat er niemand onrecht wordt aangedaan, zonder gegronde reden of gerechte noodzaak.
Hoe noemen we ons zelf? Beschaafd? Ook zij hebben moderne middelen en infrastructuren. De verkeerswetgeving is eenvoudig, er is er geen en één regel wordt door iedereen aanvaard, de richting en zijde van de verkeersstroom, die gaat in vele derdewereldlanden links, in plaats van rechts, en wie een ongeval veroorzaakt is steeds in de fout, ofwel heeft men genoeg uitzicht, ofwel rijd men zo traag dat er niets ernstig kan gebeuren, doch elke weggebruiker moet zijn snelheid regelen zodat hij elke hindernis kan ontwijken, en onvoorziene hindernissen bestaan er bij hen nauwelijks tenzij er iemand uit de lucht voor je voertuig valt.
België is uniek, chaotische en rechteloos, en de Belgische onderdaan is een rechteloze slaaf die zoet gehouden wordt met brood en spelen, naar oud Romeinse gewoonten. Wie durft tegenspreken wordt, stiekem en illegaal vervolgd, doch criminelen hebben recht op een zitje in het parlement en het schuim van België een plaatsje als ambtenaren bij een ministerie.
Het Belgische recht anno 2010, is als de Chinese Muur, lang, kronkelig en onoverzichtelijk, waardoor de Criminaliteit tiert als nergens anders, en het recht zoek is.
Er is nochtans een reuze groot onderscheid tussen de twee, China kan namelijk trots zijn op de muur, doch België kan niet trots zijn op een regering en bestuur van gevaarlijke zwakzinnigen.
http://alleeoeina-hendrik-leenders-nl.blogspot.com
Hendrik Leenders 2010
donderdag 22 april 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)